Danny Boyle'un yönettiği 2002 yapımı 28 Days Later, zombi türüne getirdiği taze solukla sinema tarihinde kült bir konuma sahiptir. Film, bir hayvan hakları aktivisti laboratuvarında serbest kalan 'öfke' virüsünün İngiltere'yi hızla ele geçirmesinden 28 gün sonra başlar. Koma halinden uyanan Jim (Cillian Murphy), terk edilmiş ve virüsün kurbanı olan 'Enfekte'lerle dolu bir Londra'da kendini bulur. Bir avuç hayatta kalanla -Selena (Naomie Harris) ve Frank (Brendan Gleeson)- tanışan Jim, güvenli bir sığınak arayışına girer.

28 Days Later, sadece bir korku filmi değil, aynı zamanda insan doğasının kriz anlarındaki yansımalarını sorgulayan derin bir dramdır. Cillian Murphy'nin sıradan bir adamdan hayatta kalma içgüdüsüyle donanmış bir savaşçıya dönüşümü, Naomie Harris'in soğukkanlı ve güçlü portresiyle desteklenir. Film, hızlı hareket eden 'zombileri' (aslında virüsle enfekte olmuş insanlar) ve dijital kamera çekimleriyle oluşturulan gerçekçi, çarpıcı görüntüleriyle izleyiciyi sürekli gerilim içinde tutar.

Boyle'un yönetmenliği, Alex Garland'ın senaryosuyla birleşerek, yalnızca fiziksel tehditleri değil, insanlığın karanlık yanlarını da ortaya koyar. Film, umut ve umutsuzluk arasındaki ince çizgide ilerler, toplumun çöküşünden sonra güven ve işbirliğinin ne kadar kırılgan olabileceğini gösterir. Müzikleri ve sessiz anları ustalıkla kullanarak atmosfer yaratır. 28 Days Later, izleyiciye sürükleyici bir hayatta kalma hikayesi sunarken, 'gerçek tehlike nereden gelir?' sorusunu da sordurur. Korku, bilim kurgu ve dram unsurlarını başarıyla harmanlayan bu film, türün sevilen örneklerinden biri olmayı hak ediyor.